Er zijn op allerlei vlakken grote veranderingen op til en dan zoek ik steeds weer de rust en de pracht van de zee op om te gaan nadenken. Onbewust blijkt het steeds weer de enigste plaats te zijn waar ik volledig tot mezelf kan komen.
Jaarlijks spoelen miljoenen kubieke meters zand de zee in, voornamelijk tijdens de zware kuststormen. Vanop zee worden er grote bergen zand opgespoten. Grote bulldozers verdelen dan deze bergen zodat het strand weer opgehoogd wordt en alles weer in gereedheid is gebracht om de toeristen te ontvangen.
Het weer zorgde voor snel veranderende lichtomstandigheden. Een donker monument tegenover een lichtere achtergrond goed uitlichten was dan ook de uitdaging.
Voor de techneuten:
diafragma: F8
sluitersnelheid: 1/320 sec à 1/250 sec
ISO: 50
matrixmeting
EV: -2/3 (en dan in PS het monument iets gaan oplichten)
De foto's in het vorige bericht waren genomen vanop de spuikom. De Spuikom bevindt zich in het oostelijk deel van de stad Oostende. Het grenst aan de Haven van Oostende en vormt als het ware een “waterlob” binnen de woonstructuur van de Vuurtorenwijk (Oostende) en de wijk Sas Slijkens (Bredene).
Net naast de spuikom staan deze masten. Normaal gezien probeer ik electriciteitsmasten te weren uit m'n foto's maar hier maak ik er het hoofdonderwerp van.
Nogmaals Oostende maar dan weer vanuit een andere hoek bekeken.
Het zijn eigenlijk twee verschillende uitsneden uit één en dezelfde foto. pvallend toch hoe je ook door de keuze van croppen totaal andere beelden kan maken.
Een kort reeksje van De Schorre. Gelegen aan de andere kant van Oostende ligt dit waardevol natuurgebied. Destijds was het een spoelpolder (17de eeuw) waarbij de zee de weidse vlakte tweemaal daags overspoelde. Vandaar dat het deels de vegetatie heeft zoals er ook in het Zwin nog te vinden is. Tegenwoordig is het een natuurgebied vol akkers, weiden en grachten.
Nog voor 8 uur was ik reeds op het strand. Alles was nog leeg en verlaten en je voelde gewoon "de dag" ontwaken. Heerlijk om dan op het strand te zijn...